Hoe overleeft mijn relatie SinterKerstenNieuw?

SinterKerstEnNieuw


Eerlijk gejat deze afbeelding. Geheel tegen mijn gewoonte in en op hoop van zegen dat Telfort niet boos op me wordt…te leuk om niet te delen.

Vanmiddag heb ik bij de echte bakker nog een paar zakken pepernoten gescoord.

In de supermarkten was alles al uitverkocht…

Waarom dan zo laat winkelen zul je je afvragen?

Ik zal proberen dat uit te leggen. 

Eigenlijk ben ik het een beetje zat met de feestdagen.

Of niet een beetje, maar heel erg veel.

En niet zozeer met de feestdagen, maar met alles er om heen. Vooral dat!

Waar is de magie van Sinterklaas, Kerst en Oud & Nieuw Gebleven?

Toen wij begin september uitgerust en lekker gebruind terugkwamen van zomervakantie, lagen de pepernoten al in de schappen. Toen wel. In alle soorten en maten: gewone kruidnoten, kandij- en truffelkruidnoten, kruidnoten bedekt met witte, bruine of zwarte chocola, Friese pepernoten, bakkerskruidnoten (maar dan van die neppe) in kleine zakjes, grote zakken, voordeelzakken, merkzakken of huismerkzakken…

Vandaag 5 december lag er niets meer. Behalve bij de bakker dan. De echte. Zoals ze vroeger smaakten. In de uitverkoop: 1 Euro per zak.

Al in oktober lagen de winkels al vol kerstartikelen,  en herfstspullen, en pompoenen en snoepgoed voor St. Maarten en heksen en bezems en andere halloween-must-haves en, en, en.

Crisis? Ja crisis. Maar dan van een andere orde.

Van gekkigheid weten we niet meer:

  • waar we aan moeten meedoen
  • wat we moeten vieren
  • hoeveel we er aan kunnen uitgeven
  • wie we uitnodigen
  • wat we zullen eten
  • hoe we ons zullen kleden
  • maar vooral niet meer waarom…

Als multiculti echtpaar en gezin zijn wij in het verleden ook in de valkuil getrapt van het moeten, moeten en nog eens moeten.

Ik met mijn Hollandse achtergrond wilde in de tropen* Sinterklaas vieren. Per se! Ik moest mijn kinderen toch een beetje meegeven uit mijn cultuur?

Maar we vierden ook Kerst met cadeaus en Santa Claus naar de Amerikaans-Antilliaanse roots van mijn man.

En we vierden Oud & Nieuw. Groots. Op zijn Curaçaos. Met spetterend sier- en knalvuurwerk dat hier in Nederland heel erg illegaal zou zijn.

En zo vierden we zo ongeveer alles wat er te vieren viel naar Nederlandse, Amerikaanse en Antilliaanse gewoonte onder het motto: feesten zijn er om te vieren…

Totdat we erachter kwam dat we in januari meestal meer dan blut waren. En uitgeput.

Vanaf toen zijn we begonnen stukje bij beetje zelf de regie terug te nemen over de feestmaand.

We besloten samen dat Sinterklaas bij uitstek het verwenfeest is met cadeaus voor de kinderen.

Tijdens kerst staat voor ons de geboorte van Jezus centraal en genieten we als gezin van mooie gezinsdiensten in de kerk, muziek, saamhorigheid en lekker eten.

En Oud & Nieuw? Vanzelfsprekend. Alhoewel dat na onze (r)emigratie naar Nederland wel wat tegenvalt…

Dit jaar hoorde ik voor het eerst na 21 jaar huwelijk van mijn man dat hij het vieren van Thanksgiving zo mist. Ik wist dat niet, maar hij vertelde me zo spontaan wat hij precies miste en waarom. En daarom heb ik hem beloofd me voor volgend jaar beter te verdiepen in dit Amerikaanse feest van dankzegging. Inclusief Desnoods met kalkoen.

Tja, en dan Sinterklaas. De kinderen zijn nu allemaal groot (20, 16 en 13) en ik vind dat het onderhand tijd wordt dat iedereen betrokken wordt bij het creëren van een geslaagde pakjesavond. Moeders wil niet meer in haar eentje de verantwoordelijkheid voor de surprises en gedichten.

Dus.
Trokken we lootjes.
En zouden we suprises voor elkaar maken.
Of een gedicht.

Maar begin deze week zouden we nog…

We liepen allemaal te zuchten dat we het nog niet voor elkaar hadden en geen tijd hadden en de kinderen dat ze ook nog iets moesten kopen en maken voor op school en voor op de jeugdkring…

Maandag hakten we de knoop door. Dit jaar geen cadeautjes, geen surprises en geen gedichten. Maar wel chocolademelk, een stukje amandelstaaf en dankzij de lege schappen bij de winkel: échte echte-bakkers-pepernoten.

Hoe krijg JIJ grip op de feestdagen?

Wat wij door de jaren heen leerden is het volgende:

Feesten zijn er om te vieren. Dat blijft ons motto. Maar we kiezen zorgvuldiger welke feesten we vieren. Met welke feestdag of traditie hebben we een echte connectie?

Ooit nagedacht WAAROM je viert wat je viert? Vier je omdat je de diepere betekenis van een feest kent, je er mee bent groot gebracht en het een deel van jouw traditie en cultuur is? Vier je omdat iedereen viert of omdat je ertoe wordt verleid door de reclamefolders?

Maak van ieder feest je eigen traditie. Kerst is voor ons het feest van de geboorte van Jezus. Dat staat centraal. Maar kerst is voor ons ook de ham di pasku (kerstham), cranberrysaus, bepaalde decoraties die we meenamen van overzees, de geur van kaneel en stoofpeertjes. En die ene cd die ik binnenkort weer moet gaan zoeken.

Feesten zijn traditioneel én veranderlijk. Net zoals er vaste ingrediënten zijn voor ons kerstfeest en we bepaalde rituelen en gewoonten hebben, merken we dat we ook doorgroeien in de feesten. De kinderen worden groter. De wensen en behoeften veranderen en zo veranderen de feesten met ons mee. En de beste manier om er achter te komen wat ieder binnen het gezin wenst en verwacht is gewoon door daar met elkaar over te praten en ernaar te vragen.

Zo doen wij het. Onder het genot van een heerlijke beker warme chocolademelk.

Ik ben razend benieuwd hoe jij / jullie de feestmaand doorkomen en welke tradities je hebt ingebracht in je huwelijk. Hebben jullie wel eens mot gehad over de vieringen? Heb je elkaar kunnen vinden ergens halverwege? Vier je kerst en Sinterklaas op jouw manier of op zijn/haar manier? Deel jouw ervaringen hieronder in het commentaarveld.

* ons gezin woonde op Curaçao van 1990 – 2009

Bruggen slaan binnen je huwelijk

He, he, eindelijk gaat er wat gebeuren. Eindelijk maatregelen. Eindelijk hoop op een betere toekomst voor Nederland.

Had jij dat gevoel ook toen Rutte en Samson deze week hun regeerakkoord ‘Bruggen slaan’ presenteerden?

Ik was aangenaam verrast over de snelheid waarmee de liberale en sociale partij wisten de handen ineen te slaan. Want dat er iets moet gebeuren aan de crisissituatie staat voor en ieder wel als een paal boven water. Om dan zo gezamenlijk goed geluimd naar buiten te treden met een pakket maatregelen waar je u tegen zegt, vind ik getuigen van moed en daadkracht.

Totdat ik bij mezelf ruim een dag daarna een heel ander gevoel bespeurde toen ik hoorde wat deze maatregelen mij en ons gezin persoonlijk gaan kosten. Au!

Ook de reacties van medeburgers in de media zijn niet mals en zelfs op de gezichten van Rutte en Samson bespeurde ik nu wel enige twijfel over het vlot samengestelde regeerakkoord.

Dit doet gemeen zeer. Voor de een wat meer dan voor de ander, maar om Nederland weer gezond te krijgen, is het nodig dat we met zijn allen de komende tijd gaan pijn lijden. Geen ontkomen aan.

CRISIS
Soms gaat het in je huwelijk net zo. Je relatie liep al niet zo lekker, maar nu zijn er plotseling echte zorgen. Problemen met de gezondheid, met de familie of zoals in deze tijd steeds vaker gehoord: geldzorgen.

Plotseling bevindt je huwelijk zich in een crisis. De spanning loopt op. Het is minder gezellig thuis. Er komen steeds vaker ruzies over dezelfde onderwerpen en op een dag besef je: zo kan het niet verder. Er moet iets gebeuren. Het is tijd om bruggen te slaan.

Samen met je man of in je eentje zoek je hulp. Je begint vol goede moed. Stelt doelen, maakt plannen, neemt maatregelen, doet concessies en sluit compromissen.

Je raakt al enthousiast en hoopvol van alle goede voornemens die je hebt geformuleerd. En warempel het gaat al snel wat beter nu je toepast wat je hebt geleerd van je coach of hulpverlener.

Totdat er ineens weer een kink in de kabel komt. Je hebt weer een ordinaire ruzie met je man over weer hetzelfde onderwerp. Je hoort jezelf klagen en kritiek geven in plaats van te benoemen wat er goed gaat en complimenten te geven. Au!
Weg goede moed. Zie je wel dat het mij niet lukt? Mijn partner verandert nooit! En ik ben er ook helemaal klaar mee.

DOORGAAN
Je merkt hoe kwetsbaar je bent, wanneer je de eerste passen zet op de weg naar herstel en naar een gezond huwelijk.

Tegelijkertijd weet je ook dat je wilt doorgaan. Omdat je daarvoor hebt gekozen. En omdat de optie om je huwelijk op te geven misschien nog wel veel meer pijn zal doen.

Hoe moet dat dan, zul je jezelf afvragen en hoe kom ik weer uit deze dip?

Hieronder laat ik je zien welke stappen je kunt nemen om weer uit de dip te komen.

1. Herstel doet pijn
De eerste stap hoef je niks meer voor te doen. Je hebt ervaren dat het pijn doet. Dat genezing soms begint met nog meer pijn.

Wel eens een wondje gehad? Vast wel. En wel eens meegemaakt dat het dan weer open gaat en er nog wat bloed of pus uit komt? Je begrijpt het wel.. dat is wat jou is overkomen. En zoals je vast ook wel hebt ervaren; het zelf herstellend vermogen is heel groot.

2. Stap-voor-stap
Je einddoel staat je helder voor ogen. Een gezonde relatie met meer van alles (geluk, gezondheid, geld, seks, goed opgevoede kinderen enz.), maar je zult stap-voor-stap moeten gaan om daar uit te komen waar je wilt. Maak eens een plan met mini-doelen en mini-stapjes.

3. Doe wat werkt
Vraag jezelf eens af wat er al wel goed ging. Er was verbetering. Kun je voor jezelf opschrijven of benoemen wat er al goed ging? Hoe kreeg je dat voor elkaar? Wat deed je anders dan voorheen? En je man? Waar aan merkte je dat het beter ging?

4. Herhaal
Doe meer van wat je in stap 3 hebt benoemd of opgeschreven. Herhaal je succes! En nog een keer en nog een keer, totdat je vanzelf succesvol bent in je nieuwe gedrag.

Succesvol zijn in je coachings- of hulpverleningstraject gaat langs een grillige lijn en met vallen en opstaan. Maar wel langs een grillige lijn omhoog. Totdat je het kunt. En omdat je het kunt. Helemaal zelf.

Jacoline Steegstra

Huwelijkstrainer | Mediator | Coach

Ik heb goede hoop. Voor Nederland en voor gezonde huwelijken in ons land!
Samen werken en samen delen =  MEER geluk voor iedereen.

www.topazmediation.nl

Stabiel de zomer door!

relatie-huwelijk-vakantie-stabiel Na de zomer en na de kerst sneuvelen er jaarlijks veel huwelijken. Dat is niets nieuws, maar wel schokkend. Vooral als het jouw huwelijk zou zijn. Wanneer jij de scheidingsmelding zou krijgen: “Ik weet het nu zeker, ik ga bij je weg”.



Of wanneer je zelf tijdens de vakantieperiode tot de conclusie bent gekomen: zo kan het niet verder.
Ik wil niet langer doorgaan als we steeds samen ruzie hebben over de kinderen, over het geld, over wat we zullen gaan doen, over seks… ja waarover eigenlijk niet?

De vakantieperiode is bij uitstek de periode waarin verwachtingen te hoog gespannen zijn. Je bent toe aan wat broodnodige rust en ontspanning. Eigenlijk wil je even helemaal niets of vooral even niets moeten.

Maar de kinderen willen wel. Zij wil willen plezier, attracties, fun, vriendjes en een gezellige vader en moeder nu ze die eindelijk eens een hele dag tot hun beschikking hebben.

En je man? Nu het geld toch is uitgegeven aan de vakantie wil hij wel de nodige bezienswaardigheden bezoeken. En toch iedere dag even zijn laptop openen voor de mail. En hardlopen. En misschien wel wat vaker dan eens per week seks…

Waar of waar?
Grote kans van wel, maar misschien ziet jouw plaatje er wel heel anders uit. Ben jij van de bezichtigingen en hij van rust bij de tent.

Hoe dan ook. Beiden ben je uit je vertrouwde omgeving, uit je vaste ritme en ben je vooral veel meer uren bij elkaar dan je normaal gesproken gewend bent.

Voorkom dat je vakantie een teleurstelling wordt en meer stress oplevert door zelf of samen van te voren en tijdens de vakantie de regie in handen te nemen.

HOE?

  • Maak voor vertrek een lijst van de wensen en verlangens van alle gezinsleden
    Probeer iedereen van het gezin aan bod te laten komen en geef elkaar ook de ruimte om los van elkaar dingen te doen
  • Begin en eindig je vakantie in alle rust
    Plan geen bijzondere dingen op de eerste en de laatste dag van je vakantie, maar plak die vast aan je reisdagen
  • Houd toch een vaste lijn in je dagen
    Voor jezelf en voor de kinderen is het belangrijk om op vaste tijden op te staan, te eten en te slapen met ruimte voor uitzonderingen natuurlijk.
  • Wees voorbereid op regen en zonneschijn
    Vakantie is gezellig, is samen, is gek doen, is genieten, maar het kan heel goed gebeuren dat in de rust alle spanning van het harde werken en leren er uit komt. Omarm een huilbui of plotselinge ruzie als een moment van verkoeling en ontlading. Het waait wel weer over.
  • Wees voorbereid op de plaats waar je naar toe gaat.
    Hoe zijn de lokale gewoonten? Werken je bankpassen op de plaats van bestemming? Is er een winkel in de buurt? Kun je het kraanwater drinken? Welke buurt is veilig/onveilig? Handig om in ieder geval de basics te weten voor vertrek.
  • Neem tijd voor reflectie.
    Zonder op grote problemen te focussen is de vakantie de perfecte tijd om eens lekker weg te mijmeren over wat je nu echt wilt. Alleen en samen. Met en voor de kinderen. Maak tijd om met elkaar weer de verbinding te zoeken in de vorm van een goed gesprek, lichamelijke aandacht, samen spelen.
  • Zorg voor een goede balans tussen inspanning en ontspanning.
    Van alleen hangen en slapen word je moe, van alleen doen, spelen en sporten ook. Kies samen voor een goed afwisselend programma. Doe en laat waar je zin in hebt in een ritme dat past. Bij jou, bij hem, bij jullie.
  • ………en deze laat ik open. Voor jou. Heb jij nog grandioze tips voor een succesvolle vakantie? Laat dan je tip achter hieronder in het commentaarveld.

HUWELIJKS STRATEGIE GESPREK
Ben jij er ook in de vakantie achter gekomen dat er aan je huwelijk nog wel wat te verbeteren valt? Heb jij al een plan van aanpak hoe je je relatie naar een hoger niveau wilt tillen en hoe je de liefde van toen weer terug kan krijgen? Elke maand bied ik aan enkele lezers die serieus hun relatie willen verbeteren de kans op een gratis Huwelijks Strategie Gesprek. Als jij deze maand kans wilt maken, meld je dan hier en je ontvangt zo snel mogelijk de intake vragen via de mail.